ΓΕΝΙΚΑ

Το γραφικό χωριό Κοιλάνι είναι κτισμένο κοντά στη δυτική όχθη του Κρυού ποταμού που είναι παραπόταμος του Κούρη σε υψόμετρο 820 μέτρων. Από όλες της πλευρές του χωριού ξεπροβάλλουν ψηλές βουνοκορφές, δίδοντας στο τοπίο μια μοναδική ομορφιά. Έχει απόσταση 36 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λεμεσού. Το χωριό συνδέεται με αυτοκινητόδρομο με το Πέρα Πεδί στα ανατολικά, με το Βουνί στα νοτιοδυτικά με τα Μανδριά στα
βόρεια και με την Σιλίκου στα νοτιοανατολικά.
Το Κοιλάνι δέχεται μια μέση ετήσια βροχόπτωση γύρω στα 750 χιλιοστόμετρα και στη περιοχή του καλλιεργούνται κυρίως αμπέλια οινοποιήσιμων ποικιλιών, μηλιές, αχλαδιές, αμυγδαλιές, ελιές και εσπεριδοειδή. Το Κοιλάνι συγκαταλέγεται μεταξύ των κυριοτέρων κρασοχωριών της Κύπρου. Εκτός από τα παράγωγα των σταφυλιών που παρασκευάζονται (σταφίδκια, κκιοφτέρκα, ππαλουζές, έψημαν, πορτός, σουσιούκκος, ζιβανία) το χωριό είναι γνωστό για τα μυρωδάτα αρκατένα του καθώς επίσης και για τα γλυκιστά του και το μοναδικό Κοιλανιώτικο κρασί. Αρκετές περιοχές της κοινότητας είναι ακαλλιέργητες και σε αυτές φυτρώνει άγρια φυσική βλάστηση. Η κτηνοτροφία είναι περιορισμένη.
Μετά την Τουρκική εισβολή του 1974 οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του χωριού εξαναγκάστηκαν από την ηγεσία τους να εγκαταλείψουν το χωριό τους, μαζί με άλλους Τουρκοκύπριους από άλλα χωριά, και να μεταφερθούν για εγκατάσταση στις κατεχόμενες περιοχές του νησιού. Έτσι το 1976 οι κάτοικοι του χωριού μειώθηκαν στους 827 που ήταν όλοι Ελληνοκύπριοι και στους 614 το 1982. Σήμερα οι κάτοικοι του χωριού ανέρχονται στους 280. Το Κοιλάνι υπήρχε από το καιρό της Φραγκοκρατίας και αποτελούσε βασιλικό φέουδο με την ονομασία Le Quilane. Το χωριό βρίσκεται σημειωμένο σε παλιούς χάρτες με το όνομα Chilan.         Το χωριό όμως πρέπει να κατοικείτο από τα αρχαία χρόνια. Αυτό φαίνεται από τα αρχαιολογικά κατάλοιπα που βρίσκονται εκεί. Στις βουνοκορφές νοτιοδυτικά του χωριού στη τοποθεσία Καράμανος υπάρχουν αρχαίοι τάφοι που ανήκουν στα Ελληνιστικά και Ρωμαϊκά χρόνια.
Για την ονομασία του χωριού υπάρχουν  αρκετές εκδοχές:         1. Κατά μία εκδοχή το χωριό μέχρι τα Βυζαντινά χρόνια ονομαζόταν Κούριον ή Κορίνεον και μετά κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας πήρε το όνομα του από ομώνυμη περιοχή της Γαλλίας.   2. Μια άλλη εκδοχή θεωρεί ότι προήλθε από την αρχαία πόλη Κυλλήνη της Πελοποννήσου όταν ήλθαν οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού. Τούτο όμως δεν φαίνεται και τόσο πιθανό αν δεχθούμε ότι το χωριό κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν Κούριον ή Κορίνεον.         3. Μια Τρίτη εκδοχή θεωρεί ότι το χωριό πήρε την ονομασία του λόγω του ότι τούτο βρίσκεται σε μια κοιλάδα. Στη πραγματικότητα όμως το χωριό βρίσκεται κτισμένο σε απότομη πλαγιά του βουνού Αφάμης.

Το Κοιλάνι διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την πλούσια παραδοσιακή λαϊκή αρχιτεκτονική των αμπελοχωριών της επαρχίας Λεμεσού. Στενά πλακόστρωτα ανηφορικά δρομάκια, κεραμιδένιες στέγες, γραφικά ανώγια, αυλόγυρους με πιθάρια, μπαλκόνια, καμάρες με ανάγλυφα πλαίσια στις εισόδους των σπιτιών που είναι κτισμένα με πελεκητή ασβεστόπετρα της περιοχής, δίδουν στον επισκέπτη μια γεύση της παράδοσης και κληρονομιάς αυτού του μοναδικού σε ομορφιά χωριού.